Geplaatst op 19-12-2011 | door Dick Ausems

“Klant is koning”, is toch het veel gebruikte gezegde? En helemaal in tijden van crisis, zou je denken. Helaas, niets is minder waar. Ik bevond me deze week tot drie keer toe in een situatie waar ik een nare smaak aan over hield.

Zo bracht ik mijn auto naar de garage voor de jaarlijkse winterbandenwissel. “Het is weer voor elkaar meneer” werd me gezegd toen ik mijn auto ophaalde. “Maar we hadden wel moeite de banden te balanceren en hij trekt ook een beetje.”

Verbaast door zijn uitspraak reed ik de stad uit, de snelweg op, naar mijn afspraak. Op de snelweg begon mijn stuur zo hevig te trillen dat ik niet harder dan 110 kon rijden. En als ik mijn stuur losliet, schoot ik acuut de vangrail in. Vloekend en tierend belde ik de (erkende) garage en vroeg hem of hij wel goed wijs was me zo de weg op te sturen. “Het zijn goedkope rotbanden, meneer” was zijn professionele antwoord. Eenmaal terug moest de garagehouder bekennen dat zijn balanceerapparaat niet helemaal in orde was, die dag.

Enkele dagen later liep ik een ICT bedrijf binnen. Als kleine maar groeiende ondernemer is bereikbaarheid belangrijk. Flexibel en snel kunnen werken, overal en altijd. Dat is feitelijk wat ik wil. “Oh meneer, dan moet u Outlook …bladiebladiebla… hebben. Precies wat u zoekt”, zei een medewerker aldaar die nog te beroerd was om op te staan uit zijn luie en versleten stoel om me fatsoenlijk een hand te geven. Getuige de versleten stoel en dito tapijt eronder had deze man te lang achter de computer gezeten om te begrijpen dat een zoekende klant als ik graag geadviseerd wil worden. Graag meerdere keuzes wordt voorgelegd, graag voors en tegens afweegt maar bovenal graag onverdeelde aandacht krijgt.

Maar zelfs tijdens mijn werk kom ik ogenschijnlijk luie mensen tegen. Tijdens een recentelijk aanbestedingstraject vraag ik of de leverancier zijn gegevens in mijn format wil aanleveren, graag voor een bepaalde datum. “Geen probleem, meneer.” “Regelen we.” En je raadt het al, ik krijg de gegevens te laat in een waardeloze format.

Maar die makelaar die te laat kwam voor zijn bezichtiging, tel ik even niet mee. Die kon er immers niets aan doen. Hij stond in de file op de A12, wat ’s morgens om 9:00 uur namelijk zelden voorkomt.

Ik begrijp dit niet. Blijkbaar kunnen dergelijke bedrijven zich nog permitteren zo met hun betalende klant om te gaan. Garagebedrijven vallen bij bosjes, huurders zijn schaars, leegstand neemt toe. Hoe klein het bedrijf, hoe simpel de vraag. Neem de tijd en stuur je klant niet op pad met een half advies of product. Ik pretendeer niet dat ik alles goed doe, ik hoop alleen dat mijn relatie met mijn opdrachtgevers zo open is, dat ze me attenderen op mijn foutjes. Want die maakt iedereen wel eens.