Geplaatst op 11-08-2010 | door Dick Ausems

‘Collegiaal’ is een term die ik de laatste tijd veel hoor vallen. Maar wat bedoelen we er eigenlijk mee? Ik weet wat ik er mee bedoel, maar mijn definitie van collegiaal blijkt soms net even anders als die van anderen.

In ieder vakgebied komen collegiale opdrachten voor. De meest bekende in mijn vakgebied; vastgoed, is de collegiale makelaarsopdracht. Maar ook werken vastgoedmanagers of vastgoedadviseurs collegiaal samen voor één dezelfde opdrachtgever. Twee externe partijen naast elkaar.

Maar wat nu als de ander dezelfde activiteiten voor je opdrachtgever verricht die je zelf ook denkt te kunnen verrichten? En wat nu als je economische tegenwind hebt. Of je hebt simpelweg geen zin in een kritische meekijkende blik. Accepteer je de ander, informeer je deze volledig of is hij maar ballast die er met een deel van je omzet vandoor gaat.

Als ik de definitie er op nasla –voor zover je Wikipedia als waarheid mag beschouwen– lees ik ‘op voet van gelijkheid’, waarbij ‘collegialiteit’ wordt gedefinieerd als ‘de relatie tussen personen die uitsluitend zijn verenigd om een gezamenlijk doel te bereiken, waarbij de capaciteiten van ieder persoon om dit doel te bereiken, door de anderen worden gerespecteerd’.

Nee, helaas wordt dit gezamenlijk doel wel eens uit het oog verloren en richt men zich meer op hun eigen doel, met merkbare gevolgen voor de opdrachtgever. Maar waarom zou collegiaal werken niet tot synergy kunnen leiden? Ieder doen waar hij goed in is, waarbij de som van het werk hoger is dan de individueel geleverde inspanning. Oftewel 1+1=3. Daar is echt niet alleen de opdrachtgever bij gebaad.

Dat is mijn definitie van collegiaal. Of als dit zo uitzonderlijk is, noem het zo je wilt cogeniaal.

Dick Ausems